Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Kuzey Amerika Klinik Bilimsel Araştırma Dergisinin Ocak 2005 tarihli sayısında, Harvard Tıp Fakültesinden Dr.Jean A.Frazier, UCLA’dan Dr.Sufen Chiu, Brown Tıp Fakültesinden Dr. Laurance M.Hirshberg, A.B.D. hükümetinin en önemli 3 araştırmacıları, Neurofeedback beyin eğitimi yönteminin Dikkat Eksikliği, Hiperaktivite, Epilepsi, Depresyon, Anksiyete(Sıkıntı Hastalığı) [obsesif-kompulsif bozukluk, genel anksiyete bozukluğu, travma sonrası stres bozukluğu, fobiler], Okuma Bozuklukları ve Bağımlılıklarda (Alkol,Uyuşturucu v.b) Amerikan Akademisi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisinin “Klinik Kılavuz” kriterlerine uyduğunu ve bu bulgular klinisyenlerin hemen her zaman bu tedavi yöntemini ana tedavi yöntemi olarak düşünmeleri gerektiğini vurgular. Diğer hastalıklarda da etkili olduğuna dair klinik raporlamalar bulunmaktadır. “Klinik Kılavuz” kriteri, açık yapılan çalışmalar, vaka çalışmaları ve güçlü klinik konsensusun yer aldığı durumlardır. Bu kriter , klinik uygulamanın % 75’inde uygulanmalıdır. Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Kuzey Amerika Klinik Bilimsel Araştırma Dergisinin Ocak 2005 sayısında EEG Biofeedback’in başka bir adıyla neurofeedback’in emprik olarak desteklenen (deneysel olmayan bilimsel klinik tecrübelere dayanmasına bağlıdır) bir tedavi yöntemi olarak Dikkat Eksikliği Hiperaktivite için klinisyenler ve aileler tarafından-özellikle ilaç kullanmak istemeyen aileler tarafından- öncelikli tercih edilmesi (first-line) gereken bir tedavi yöntemi olduğunu ifade etmektedirler.

Harvard Tıp Fakültesine bağlı Boston Çocuk Hastanesinde, Klinik Nörofizyoloji ve Gelişimsel Nörofizyoloji (Araştırma) Laboratuvarlarını yönetiyor ve aynı zamanda Clinical EEG dergisinin Nöroloji editörlerinden biri olan Çocuk Nöroloğu Prof.Dr.Frank  Duffy, 2000 yılı Ocak ayında vol .31 N0.1 Clinical EEG’deki yazısında “ Literatür, EEG Biofeedback ile ilgili hiçbir negatif çalışma göstermemekte ve EEG Biofeedback’in birçok alanda major  tedavi edici rolünün olması gerektiğini tavsiye etmektedir. Benim şahsi fikrim, herhangi bir ilaç bu kadar geniş bir alanda etkili olsaydı dünya çapında kabul edilir ve yaygın bir şekilde kullanılırdı." demiştir.

QEEG’nin Klinik Psikiyatride kullanımıyla ilgili Amerikan NöroPsikiyatri Birliğinin Araştırma Komitesinin raporu, QEEG Nörometrik analizin bazı psikiyatrik hastalıkların teşhisinde çocuklarda dikkat ve öğrenme problemlerinde, yetişkinlerde duygudurumu ve akıl sağlığı bozukluklarında kullanılmasının bilimsel kanıtlanmış bir yöntem olduğunu deklare etmektedir. (Coburn ve grubu, 2006)

Neurofeedback eğitimi sonrası öğrenme güçlüğü olan çocuklarda 9 ila 23 puan arasında zeka puanının arttığı da yapılan çalışmalarda tespit edilmiştir (Tansey, 1991; Linden, Habib, Radojevic, 1996; Lubar, Swartwood, Swartwood, and O’Donnell, 1995; Othmer et al., 1999; Thompson and Thompson, 1998; Fuchs, Birbaumer et al., 2003, Surmeli, T.,Ertem, A,2007. Bu ilerlemenin kalıcı olduğunu takip çalışmaları ile göstermişlerdir (Tansey, . 10 senelik bir başka takip 51 kişide Lubar tarafından yapılıp yayınlanmıştır (Lubar, 1995).

Neurofeedback tedavi yöntemi, 1970’li yıllardan beri yaygın olarak ayrıca migreni, stresi tedavi etmek ve ağrıyla baş etmek için kullanılmaktadır. Bu yöntem hiçbir zararı olmadan, menopozdan, Tourette Sendromu’na kadar birçok problemde faydalı olmuştur. Milyonlarca insanın uzun senelerdir bu tedaviden büyük fayda gördüğü Amerika’da ve Avrupa’nın birçok ülkesinde ( Hollanda, İsviçre, Almanya, Belçika gibi ) birçok sağlık sigortası neurofeedback tedavisinin masraflarını karşılamaktadır. Amerika Birleşik Devletlerinde Beyaz Saray, Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Politikası Komisyonunun raporu neurofeedback tedavisini içermemektedir. Buna göre neurofeedback tedavisi kesinlikle alternatif tedavi yöntemi kapsamında gösterilmemektedir. (White House Commission on Complementary and Alternative Medicine Policy Final report March 2002,U.S.A.)

Otizmle ilgili yapılan ilk kontrollü çalışma: Otizmde EEG Biofeedback’in kontrol grupla yayınlanmış bir çalışmasında (Jarusiewicz, B,2002) , 24 otistik katılımcı rastgele, ya EBF tedavisi için ya da kontrol grup için ayrılmıştı. 20 ya da daha fazla seans (ortalama 36) EEG Biofeedback standart protokol kullanılarak yapıldı. EEG Biofeedback katılımcıları kontrol grupla kıyaslandığında sosyal alanda iletişimde sağlıkta ve duyusal farkındalık ölçümlerinde anlamlı gelişmeler göstermiştir.

Otizmle ilgili yapılan 2. kontrollü çalışma da (Robert Coben, Ilean Padosky; Assessment- Quided Neurofeedback for Autistic Spectrum Disorder,2007) 37 otistik vakada 20 seans neurofeedback uygulandıktan sonra kontrol gruba göre oluşan gelişmeler gösterilmiştir. Otistik spektrum Bozukluk semptomlarındaki pozitif gelişlmelerdeki başarı oranı % 89 (p< .0001). Otizm Tedavi Kontrol Listesindeki toplam semptomlarda ortalama % 26 oranında bir düşlüş kaydedildi, kontrol gruptaki oran ise %3. İkinci kontrollü çalışma ile Neurofeedback tedavisi Otizm de deneysel olarak kullanılmaktan çıkmıştır ve AAPB’nin Olasılıkla Etkili sınıflamasna sokmuştur (Monastra, 2005).

Otizmle ilgili yapılan 3. kontrollü çalışma: Kaliforniya Üniversitesi- Kognitif Bilim Departmanında Otistik Çocuklarda Neurofeedback Eğitimi Sonrası Görülen Davranışsal ve Elektrofizyolojik Değişiklikler (Pineda, J. A., 2008) ile yapılan bir başka çifte körleme çalışmada; Elektrofizyolojik 2 çalışma, neurofeedback eğitimi vasıtasıyla yapılan “mu” ritim operant şartlanmasının, “mu” ritim baskılanmasını normalize ettiğini, ayna nöron aktivitesini ve otistik spektrum bozukluktaki çocuklardaki davranış bozukluklarını düzelttiği hipotezini test etmiştir. 1. çalışmada 8 yüksek fonksiyon eden otistik çocuk plasebo veya deneysel gruba yerleştirildi. Eğitim sonrasında deneysel gruptakilerde azalmış “mu” ritim gücü ve koherens görüldü. Plasebo gruba kıyasla uzun süreli dikkatinde ve ATEC sonuçlarında da bir artış gözlendi. 2. çalışmada 19 yüksek fonksiyon eden otistik spektrum bozukluktaki çocukta onaylanmış teşhisleriyle aynı prosedürden modifiye çifte körleme protokolü ve yüksek “mu” bandı eğitimi aldılar. 1.çalışmada olduğu gibi dikkatlerinde ve ATEC sonuçlarında bir artma oldu ancak eğitim sonrası taklit becerisinde bir gelişme olmadı.

Daha çok Otistik Spektrum Bozuklukları olan çocukların ailelerinin sözlü olarak söylediklerine dayanan, EEG Biofeedback’in hızla gelişen bir klinik tecrübe olduğudur Otistik Spektrum Bozukluk grubuyla çalışan EEG Biofeedback klinisyenlerinin sağlam temelli umumi fikirleri, EEG Biofeedback’in bu grupta anlamlı bir yüzdede önemli bir fayda sağladığıdır. Çok ağır otistik çocuklardan yüksek fonksiyon eden otistiklere ve Asperger hastalığına kadar yardımcı olduğu görülmüştür. Yaklaşık olarak Otistik Spektrum Bozukluktaki hastaların %70 ila % 80’i bu tedaviden fayda görmüştür. Fayda görme dereceleri hafiften çok fazlaya kadar değişiyor(Laurance M.Hirshberg, 2005).

KAYNAKÇA:

www.yasamsaglik.net
www.neurobiofeedback.org.tr
www.isnr.org
www.aapb.org

arusiewicz B(2002).Efficacy of neurofeedback for children in the autistic spectrum: a pilot study. Journal of Neurotherapy; 6(4):39-49

Hirshberg, L.M., Chiu, S., Frazier,J.A.(2005) : Emerging Interventions, Child and Adolescent Psychiatric Clinics of North America,vol 14 N.1 pp.2-19.

Coben, R., Padolsky I (2007).: Assessment-Guided Neurofeedback for Autistic Spectrum Disorder.Journal of neurotherapy,Vol.11(1) Pineda JA, Brang D, Hecht E, Edwards L, Carey S, Bacon M, Futagaki C, Suk D, Tom J, Birnbaum C, Rork A.(2008). Positive behavioral and electrophysiological changes following neurofeedback training in children with autism. Research in Autism Spectrum Disorders, 2, 557-581.

Tansey,M.A(1991): Wechsler(WISC-R) Changes Following Treatment of Learning Disabilities via EEG Biofeedback Training in a Private Practice Setting.Australian Journal of Psychology Vol.43,No.3, pp.147-153

Linden, M.,Habib,T.,& Radojevic, V.(1996). A controlled study of the effects of EEG Biofeedback on cognition and behavior of children with attention deficit disorders and learning disabilities. Biofeedback and Self-Regulation. 21,35-50.

Lubar, J.F.,Swartwood,M.O., Swartwood,J.N.,& O’Donnell,P.H.(1995). Evaluation of the effectiveness of EEG neurofeedback training for ADHD in a clinical setting as measured by changes in TOVA scores, behavioral ratings, and WISC-R performance. Biofeedback and Self- Regulation. 20(1),83-99

Othmer,S.,Othmer,S,F.,& Kaiser,D,A.,(1999). EEG Biofeedback:Training for AD/HD and related disruptive behavior disorders. In D.Tessmer(Ed). Understanding,diagnosing & treating AD/HD in children and adolescents(pp.235-297).New York.Aronson.

Thompson,L.,& Thompson,M.(1998). Neurofeedback combined with training in metacognitive strategies: Effectiveness in students with ADHD. Applied Psychophysiology and Biofeedback,23(4),243-263.

Fuchs, T., Birbaumer, N., Lutzenberger, W., Gruzelier, J.H., & Kaiser, J. (2003). Neurofeedback treatment for attention-deficit/hyperactivity disorder in children: A comparison with methylphenidate. Appl. Psychophysiol. Biofeedback 28, 1-12.

Surmeli T., Ertem A.,(2007). EEG Neurofeedback Treatment of patients with Down Syndrome, Journal of Neurotherapy, Vol. 11(1), 63-68

Tansey,M.A(1990). Righting the rhythms of reason. EEG biofeedback training as a therapeutic modality in a clinical Office setting. Medical Psychotherapy,3,57-68.

Tansey,M.A.(1993). Ten year stability of EEG Biofeedback results for a hyperactive boy who failed fourth grade perceptually impaired class. Biofeedback and Self Regulation., 18(1),33-34.

Lubar, J.F.,et al(1995): Quantitative EEG and Auditory Event-related potentials in the evaluation of Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder : Effects of Methylphenidate and Implications for neurofeedback training. Journal of Psychoeducational Assessment ,ADHD Special, 143-160. controlled study

Duffy, F(2000) Neurotherapy: Clinical EEG; Journal of the EEG and Clinical Neuroscience Society (ECNS), vol.31 No.1

Coburn K.L., Lauterbach E.C., Boutros N.N., Black K.J., Arciniegas D.B., Coffey C.E.: The Value of Quantitative Electroencephalography in Clinical Psychiatry: A report by the Committee on Research of the American Neuropsychiatric Association. Journal of Neuropsychiatry Clin Neurosci 18:4,Fall 2006